Ayer por la tarde estaba tirando papeles y catálogos en el contenedor de papel, de pronto se me paran dos adolescentes chico y chica, y en este punto empieza una conversación totalmente surrealista:
- Que haces?
Miré la caja con los papeles, el contenedor y a ellos...
- Que haces?
- Tiro estos papeles al contenedor...
- Por qué los tiras?
- Porque sí... (atónita)
- Podemos coger un catálogo de estos? Te importa?
- No, no podéis coger todos los que queráis.
- Oye, no estará caducado no?
- No claro, los catálogos no caducan...
- Pero por qué los tiras entonces si aún están vigentes?
- Por qué ya tengo muchos y no hay suficiente espacio para todos, así que para tirarlos luego lo hago ahora.
- Te gusta tu trabajo?
- Si... (alucinando!!Dónde está la cámara oculta?)
- Ahh, gracias por el catálogo! Hasta otra!
Y se fueron!! Tan tranquilos, como si fuera lo más normal del mundo preguntar a alguien porqué tira la basura!
5 comentarios
Escribe un comentario
Los comentarios están cerrados

Los niños son asi, descarados e imprevisibles.
jajaja, pero a que te hicieron plantearte el porqué de esas preguntas?? A mí de pequeña también me encantaba dejar descolocada a la gente ... era como un vicio, sobretodo mirar sus caras cuando intentaban encontrarle sentido a las preguntas!!
Un besote!!
Vaya, Selene, creo que has dado en el clavo! Jodíos chavales..., aunque también mola que nos saquen de nuestro mundo "cuadriculado" de vez en cuando, no?
Saludos!
Que divertit. No sé si tenies feina, però potser et volien conéixer més i te n'hi hauries pogut anar a prendre un cafè, ja posats...
A veces no estan mal las conversaciones surrealistas! jajaja supongo que hasta la proxima conversación juvenil!! la nueva generación creo que empezé a no entenderla, un dia de estos tendré otra xarrada "inverosímil".
Hasta otra
NEus